header photo

Wat Aleksander

Wiersze

Arytmetyka

Gdy jestes sam,
nie ufaj, ze jesteś sam.
On (ona) zawsze jest z Tobą.

Gdziekolwiek pójdziesz,
wszędzie pójdzie z Tobą.
Najwierniejszy pies nie tak jest wierny;
cień niknie czasem,
on (ona) nigdy.

Ta ruda dziewka oparta o odrzwia hotelu,
a z nią nie sobowtór ona, druga ona.
ten stary jak kot wślizguje się za nią,
a z nim towarzysz jego nieodstępny.
Tamci oboje na łóżku w...

I znów się dzień...

I znów się dzień zaczyna gruchaniem synagorlic.
Noc opuściła mnie, a z nią wszyscy drodzy umarli
(którzy zlatuja isę na noc, by ich kto gnał w sto koni,
druhowie, co obsiadują łoże druha w agonii).

Nim kogut zapiał, przez sen swój słyszę ich galopadę.
Jak błogo śnić, że od siebie razem z nimi odjadę.

Kaligrafie (2)

Jestem syn księżycowy, a nie słoneczny.
Jestem zatem mózgowy, a nie serdeczny.
Fala tu zachłanna, lecz nie odwieczna.
Śmierć jest nieustanna, nie-ostateczna.

Wybierz wiersz:

Mini Ranking:

Kaligrafie (2), ...
zobacz ranking

W czterech ścianach mego bólu..., Kaligrafie (2), ...
zobacz ranking

Tu nie istnieje..., W czterech ścianach mego bólu..., Arytmetyka, ...
zobacz ranking

Ostatnio wybrane:

I znów się dzień..., W czterech ścianach mego bólu..., Tu nie istnieje..., Być myszą.., Kaligrafie (1), Arytmetyka, Czemu mnie z trumny..., Echolalie,
Bolesław - zobacz wybrane

Kaligrafie (1), Z początku tylko chmura..., Czemu mnie z trumny..., Echolalie,
Ania - zobacz wybrane

Arytmetyka, W czterech ścianach mego bólu..., Czemu mnie z trumny...,
Emilia - zobacz wybrane